روزهای دل تنگی ام

چه بی عبور

روزهای سرد ابرناکم

چه بی غروب

من در مسیر هجرت پائیزه ام

روزنه هام را به باد داده ام

من باد را

به سوی تیره ترین لحظه ی شب

به سوی روزنه ی نی نی چشم هایت

پرواز داده ام

به سوی تو در گریزم

سکوتم

که نشنوی

ساکتم تا بروی

م. رستمي   ابان_86